Δήμητρα Χρήστου

• Ν. ΜΥΛΩΝΑΣ
• Α. ΚΩΣΤΑΝΤΕΛΟΥ
• Κ. ΦΟΥΣΚΑΣ

Ο ψηφιακός μετασχηματισμός αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες αλλαγής για τις σύγχρονες επιχειρήσεις, επηρεάζοντας όχι μόνο τις τεχνολογικές διαδικασίες αλλά και τα επιχειρηματικά μοντέλα, τις οργανωσιακές δομές και τις δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διδακτορική διατριβή εστιάζει στη διερεύνηση των παραγόντων που ενισχύουν την ικανότητα καινοτομίας των επιχειρήσεων στις δημιουργικές και πολιτιστικές βιομηχανίες, έναν κλάδο που χαρακτηρίζεται από έντονη δυναμική ανάπτυξη και αυξημένες απαιτήσεις προσαρμογής στις ψηφιακές εξελίξεις. Η έρευνα εξετάζει τον ρόλο του ψηφιακού μετασχηματισμού και των δυναμικών ικανοτήτων, όπως η ικανότητα απορρόφησης γνώσης, η οργανωσιακή μάθηση και η προσαρμοστικότητα, στη διαμόρφωση της καινοτομικής ικανότητας των επιχειρήσεων. Παράλληλα, διερευνάται η επίδραση της καινοτομικότητας στην επιχειρηματική απόδοση, αναδεικνύοντας τη σημασία της αποτελεσματικής αξιοποίησης των εσωτερικών πόρων. Το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης βασίζεται στη Θεωρία των Πόρων (Resource-Based View) και στη Θεωρία των Δυναμικών Ικανοτήτων, προσεγγίσεις που ερμηνεύουν την ανταγωνιστικότητα μέσω της ανάπτυξης μοναδικών και δύσκολα αντιγράψιμων ικανοτήτων. Η εμπειρική διερεύνηση αποσκοπεί στην ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου εννοιολογικού μοντέλου που εξηγεί πώς οι επιχειρήσεις μπορούν να αξιοποιήσουν τις δυναμικές ικανότητες για την ενίσχυση της καινοτομίας, της βιωσιμότητας και της ανταγωνιστικότητάς τους. Τα ευρήματα αναμένεται να συμβάλουν τόσο στη θεωρητική εξέλιξη του πεδίου όσο και στη διαμόρφωση πρακτικών στρατηγικών για τις δημιουργικές επιχειρήσεις.